دارايي بافي
دارايي بافي
دارايي پارچه اي ابريشمي است ، با نقوش درهم هندسي که در يزد بافته مي شود علت انتخاب اين نام بدين جهت است که قواره هايي از اين پارچه را به همراه ترمه ، هنگام تهيه جهيزيه به عنوان دارايي عروس به او هديه مي دادند.
دارايي پارچه اي ابريشمي است ، با نقوش درهم هندسي که در يزد بافته مي شود علت انتخاب اين نام بدين جهت است که قواره هايي از اين پارچه را به همراه ترمه ، هنگام تهيه جهيزيه به عنوان دارايي عروس به او هديه مي دادند.
دارايي بافي
دارایی بافی
دارايي پارچه اي ابريشمي است ، با نقوش درهم هندسي که در يزد بافته مي شود علت انتخاب اين نام بدين جهت است که قواره هايي از اين پارچه را به همراه ترمه ، هنگام تهيه جهيزيه به عنوان دارايي عروس به او هديه مي دادند . رشته هاي الياف به صورت گره بسته شده و درون خم رنگ فروبرده مي شود ، بعد از رنگرزي با رنگهاي متفاوت ، الياف باز شده و روي دستگاه دارايي بافي بسته مي شود و با عبور پودها ، نقوش هندسي بارنگهاي درهم پديد مي آيد . از پارچه هاي دارايي براي رويه لحاف ، روتختي ، روميزي ، پرده اي و ... استفاده مي شود . دارايي داراي طرحهاي تک گل ، چهارگل ، چهارخانه و دراندازه هاي خاص است . دارايي بافي درشهر يزد رواج دارد . خاستگاه اين نوع بافندگي که ساليان درازي درايران رونق و رواج داشته هنوز هم درْْْيزدًََُ،رشت وروستاهاي اطراف آن دارايي بافته مي شود. گروهي ازمحققين معتقدندكه رشدوگسترش اين نوع بافت دربين اقوام وملل بافرهنگهاي مختلف بصورت مستقل صورت گرفته است وگروهي به استناد بافتهايي باروشهاي مشابه كه در جزايرمامي سومبا،سوماتراو برنئو ازگذشته هاي دور يافت شده ، خاستگاه آنرا اندونزي حدس زده اند واْين درحالي است كه قديمي ترين نمونه مربوط به كشورمصراست كه درحدود1100ميلادي بافته شده است .
اما آنچه در مورد دارایی بافی یا شعر بافی یزد مهم است آن است که تاکنون تحقیقی دقیق و جامع در مورد آن صورت نگرفته و اگر در جایی سخن از آن به میان آمده در حد کلی گویی بوده و جنبه بررسی خاص ندارد که همین کلی گویی ها نیز همگی توسط مستشرقین و یا محققین خارجی صورت پذیرفته است. این عدم توجه از سوی محققین خود باعث ایجاد برخی اشتباهات و تحریفات در مورد این نوع بافته های سنتی و بومی شده است، مستشرقین گاه آن را جزو صنایع خاور دور دانسته اند زیرا همزمان با ورود این مستشرقین به ایران و همزمان با دوره ای که این مستشرقین به تحقیقات در ایران و دیگر نقاط جهان می پرداختند، پارچه بافی در شرق دور به خصوص در هند رونقی دوباره یافته بود به خصوص بعد از حرکت مهاتما گاندی در زمینه رونق پارچه بافی سنتی هند، این مهم باعث شد تا این مستشرقین هنر پارچه بافی یا همان شعربافی یزد را به پارچه بافی هند دانسته و مقتبس از آن بدانند که این عقیده به طور کامل اشتباه است زیرا اگر به نوع بافت و روش دارایی و ترمه و احرامی در یزد نگاهی بیندازیم تفاوتهای آن با پارچه بافی هندی مشخص و بسیار واضح است. همچنین با مطالعه دقیق و کامل تاریخ در خواهیم یافت که ایرانیان بودند که برای قرنها پارچه های زیبای خود را به کشورهای شرق دور صادر می کرده اند، چه در دوره پیش از اسلام و چه در دوره اسلامی تا دوره صفوی و شاید بهتر است بگوییم، یزد که در دوره پیش از اسلام یکی از مراکز بزرگ زرتشتیان ایران بود در این خصوص نقش غیرقابل انکاری داشت. با ورود اسلام و دین جدید به مرکز اصلی دین زرتشتی، زرتشتیان که اکثر صنعتگر و شعرباف بودند با نقل مکان خود از ایران به هند پارچه بافی هند را تحت تأثیر خود قرار دادند. قابل توجه این که مواد اولیه مورد نیاز این شعربافان نیز در خود یزد و توسط صنعتگران آن تهیه می شده و گواه این مطلب آن است که در گذشته در قسمت شرقی مسجد جامع یزد بازاری وجود داشته است به نام بازار نخ ریسان که در این بازار مواد اولیه و نخ های ابریشمی مورد نیاز شعربافان به ویژه دارایی بافان به معرض فروش گذاشته می شد، این بازار بعدها توسط بانیان مسجد جامع خریداری و به ملحقات مسجد جامع تبدیل شد.
دارایی بافی
دارايي پارچه اي ابريشمي است ، با نقوش درهم هندسي که در يزد بافته مي شود علت انتخاب اين نام بدين جهت است که قواره هايي از اين پارچه را به همراه ترمه ، هنگام تهيه جهيزيه به عنوان دارايي عروس به او هديه مي دادند . رشته هاي الياف به صورت گره بسته شده و درون خم رنگ فروبرده مي شود ، بعد از رنگرزي با رنگهاي متفاوت ، الياف باز شده و روي دستگاه دارايي بافي بسته مي شود و با عبور پودها ، نقوش هندسي بارنگهاي درهم پديد مي آيد . از پارچه هاي دارايي براي رويه لحاف ، روتختي ، روميزي ، پرده اي و ... استفاده مي شود . دارايي داراي طرحهاي تک گل ، چهارگل ، چهارخانه و دراندازه هاي خاص است . دارايي بافي درشهر يزد رواج دارد . خاستگاه اين نوع بافندگي که ساليان درازي درايران رونق و رواج داشته هنوز هم درْْْيزدًََُ،رشت وروستاهاي اطراف آن دارايي بافته مي شود. گروهي ازمحققين معتقدندكه رشدوگسترش اين نوع بافت دربين اقوام وملل بافرهنگهاي مختلف بصورت مستقل صورت گرفته است وگروهي به استناد بافتهايي باروشهاي مشابه كه در جزايرمامي سومبا،سوماتراو برنئو ازگذشته هاي دور يافت شده ، خاستگاه آنرا اندونزي حدس زده اند واْين درحالي است كه قديمي ترين نمونه مربوط به كشورمصراست كه درحدود1100ميلادي بافته شده است .
اما آنچه در مورد دارایی بافی یا شعر بافی یزد مهم است آن است که تاکنون تحقیقی دقیق و جامع در مورد آن صورت نگرفته و اگر در جایی سخن از آن به میان آمده در حد کلی گویی بوده و جنبه بررسی خاص ندارد که همین کلی گویی ها نیز همگی توسط مستشرقین و یا محققین خارجی صورت پذیرفته است. این عدم توجه از سوی محققین خود باعث ایجاد برخی اشتباهات و تحریفات در مورد این نوع بافته های سنتی و بومی شده است، مستشرقین گاه آن را جزو صنایع خاور دور دانسته اند زیرا همزمان با ورود این مستشرقین به ایران و همزمان با دوره ای که این مستشرقین به تحقیقات در ایران و دیگر نقاط جهان می پرداختند، پارچه بافی در شرق دور به خصوص در هند رونقی دوباره یافته بود به خصوص بعد از حرکت مهاتما گاندی در زمینه رونق پارچه بافی سنتی هند، این مهم باعث شد تا این مستشرقین هنر پارچه بافی یا همان شعربافی یزد را به پارچه بافی هند دانسته و مقتبس از آن بدانند که این عقیده به طور کامل اشتباه است زیرا اگر به نوع بافت و روش دارایی و ترمه و احرامی در یزد نگاهی بیندازیم تفاوتهای آن با پارچه بافی هندی مشخص و بسیار واضح است. همچنین با مطالعه دقیق و کامل تاریخ در خواهیم یافت که ایرانیان بودند که برای قرنها پارچه های زیبای خود را به کشورهای شرق دور صادر می کرده اند، چه در دوره پیش از اسلام و چه در دوره اسلامی تا دوره صفوی و شاید بهتر است بگوییم، یزد که در دوره پیش از اسلام یکی از مراکز بزرگ زرتشتیان ایران بود در این خصوص نقش غیرقابل انکاری داشت. با ورود اسلام و دین جدید به مرکز اصلی دین زرتشتی، زرتشتیان که اکثر صنعتگر و شعرباف بودند با نقل مکان خود از ایران به هند پارچه بافی هند را تحت تأثیر خود قرار دادند. قابل توجه این که مواد اولیه مورد نیاز این شعربافان نیز در خود یزد و توسط صنعتگران آن تهیه می شده و گواه این مطلب آن است که در گذشته در قسمت شرقی مسجد جامع یزد بازاری وجود داشته است به نام بازار نخ ریسان که در این بازار مواد اولیه و نخ های ابریشمی مورد نیاز شعربافان به ویژه دارایی بافان به معرض فروش گذاشته می شد، این بازار بعدها توسط بانیان مسجد جامع خریداری و به ملحقات مسجد جامع تبدیل شد.
طراحی پارچه و لباس